Google

Handel uprawnieniami

Od 1 stycznia 2005 roku na obszarze Unii Europejskiej został wprowadzony w życie nowy instrument ochrony środowiska - system handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych . Jego celem jest promowanie zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w sposób opłacalny i ekonomicznie efektywny. Ramy prawne Europejskiego Systemu Handlu Emisjami Gazów Cieplarnianych (Emission Trading Scheme – ETS) tworzy dyrektywa Wspólnoty Europejskiej 2003/87/WE. Powyższa dyrektywa została zaimplementowana do prawa krajowego poprzez uchwalenie Ustawy o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji. System handlu uprawnieniami do emisji ma pomóc państwom członkowskim w wypełnieniu zobowiązań wynikających z protokołu z Kioto. Jest to pierwszy na świecie międzynarodowy system handlu emisjami dwutlenku węgla.

Pierwszy okres handlu emisjami na terenie Unii Europejskiej potrwa od 1 stycznia 2005 do 31 grudnia 2007 roku, drugi pięcioletni zakończy się 31 grudnia 2012 roku. W początkowej fazie przewiduje się prowadzenie handlu tylko emisjami dwutlenku węgla, który stanowi 80 procent emisji gazów cieplarnianych na terenie Unii Europejskiej. W późniejszym okresie obejmie on również SO2, NOx i pyły. Wdrożenie mechanizmów z Kioto, czyli obrót zredukowanymi jednostkami emisji (ERU) oraz jednostkami przyznanymi (AAU), rozpocznie się dopiero 1 stycznia 2008 roku.

Kto może uczestniczyć?

System handlu emisjami na terenie Unii Europejskiej obejmuje około 12 tys. zakładów z pięciu podstawowych branż: energetyki, metalurgii, produkcji szkła, cementu i papieru. Przedsiębiorstwom uczestniczącym w systemie na podstawie Krajowych Planów Rozdziału Uprawnień do Emisji przydzielane są uprawnienia emisyjne. Instalacja posiadająca uprawnienia może z nich korzystać i wyemitować określoną w nich ilość zanieczyszczeń. Jeżeli zmniejszy ilość emisji, niewykorzystane uprawnienia może odsprzedać innym zakładom. Natomiast w przypadku wyemitowania większej ilości zanieczyszczeń, będzie musiała zapłacić karę. W pierwszym okresie kara za emisję tony gazu będącego odpowiednikiem dwutlenku węgla bez posiadania uprawnienia wynosi 40 EUR, natomiast w drugim okresie 100 EUR. Zapłata kary za nadmierne emisje nie zwalnia operatora z obowiązku przedłożenia uprawnień odpowiadających wielkości nadmiernej emisji wraz z uprawnieniami przedkładanymi w odniesieniu do kolejnego roku kalendarzowego.

Obowiązki przedsiębiorstw

Przedsiębiorstwa uczestniczące w systemie są zobowiązane do pomiaru, monitorowania i raportowania emisji dwutlenku węgla oraz gromadzenia odpowiedniej ilości uprawnień. Rzeczywiste emisje będą porównywane z posiadanymi uprawnieniami po upływie każdego roku kalendarzowego. Uprawnienia emisyjne mogą być nabyte pierwotnie wskutek uwłaszczenia na podstawie Krajowego Planu Rozdziału Uprawnień do Emisji lub też drogą kupna na rynku wtórnym. Raz przyznane uprawnienie można wykorzystać w każdym roku kalendarzowym danego okresu. W ramach wspólnotowego systemu handlu uprawnienia zachowują ważność na czas trwania jednego okresu rozliczeniowego. Na koniec każdego okresu pewna ilość uprawnień będzie umarzana, co zapewni stopniową redukcję emisji dwutlenku węgla.

System internetowy

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji Europejskiej każdy zakład dysponujący uprawnieniami do emisji będzie musiał utworzyć swoje konto w specjalnym krajowym rejestrze. Nabywanie i sprzedawanie uprawnień będzie odbywało się za pośrednictwem tychże kont. Wszystkie firmy uczestniczące w systemie handlu prawami do emisji gazów cieplarnianych będą miały dostęp do swoich kont przez Internet. Urzędowe zezwolenia do emisji będą miały wyłącznie formę elektroniczną.

System będzie administrowany przez Krajowego Administratora Systemu Handlu Uprawnieniami do Emisji, którego najważniejszym zadaniem będzie prowadzenie krajowego rejestru uprawnień. W rejestrze tym gromadzone będą informacje o zezwoleniach i uprawnieniach, wielkości emisji dopuszczalnej i emisji rzeczywistej. Nadzór nad krajowym administratorem sprawuje Minister Środowiska.

 

Źródła:

  • Dyrektywa 2003/87/WE
  • Dyrektywa 2004/101/WE
  • Ustawa o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji z 3 grudnia 2004 roku.
  • Krajowy Plan Rozdziału Uprawnień do Emisji CO2 - pierwszy okres rozliczeniowy 2005-2007.
  • Hyżyk S., Zaczęło się w Kioto, Ekoprofit, 3/2004
  • Umeda Y., Nadchodzi era Protokołu z Kioto, Czysta Energia, 12/2004
  • O handlu emisjami przesądzą negocjacje, Rzeczpospolita 09.12.2004 r.
  • Kto może – ten sprzeda, kto sprzeda – ten zyska, Rzeczpospolita, 31.12.2004 r.

 

Za pozycjonowanie tego serwisu odpowiada Sunrise System.

Copyright © 2007 - Biomasa | Realizacja: SoftTree.pl | Programowanie: Maszyna.pl