Google

Świat wobec zmian klimatu

Zmiany klimatyczne to problem globalny, wymagający globalnych rozwiązań. Podczas Szczytu Ziemi w 1992 roku w Rio de Janeiro liderzy 172 państw doszli do wspólnego wniosku, że konieczna jest zmiana nastawienia do problemów środowiska i należy je brać pod uwagę przy podejmowaniu decyzji politycznych i ekonomicznych. Uczestnicy Szczytu podpisali Ramową Konwencję w sprawie Zmian Klimatu, która ma za zadanie zapobiec zwiększaniu się koncentracji gazów cieplarnianych w atmosferze i wynikającym z tego zmianom klimatycznym. Postanowienia Konwencji zostały następnie rozszerzone przez Protokół z Kioto, który został podpisany w grudniu 1997 roku, a wszedł w życie 16 lutego 2005 roku.

Międzyrządowy Panel do spraw Zmian Klimatu - IPCC

Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) został utworzony w 1988 roku przez Światową Organizację Meteorologiczną (World Meteorological Organization, WMO) i Program Ochrony Środowiska Narodów Zjednoczonych (United Nations Environment Programme, UNEP). Celem Panelu, do którego mogą przystępować wszyscy członkowie ONZ i WMO, jest dostarczanie obiektywnych informacji na temat przyczyn, potencjalnych skutków i możliwości powstrzymywania postępujących zmian klimatu. Od momentu powstania IPCC opublikował szereg dokumentów, które są szeroko wykorzystywane przez ustawodawców, naukowców, ekspertów i studentów.

Organizacja

Decyzje dotyczące struktury, reguł działań, procedur i programu pracy Panelu zapadają podczas zwoływanych mniej więcej raz do roku sesji plenarnych IPCC. Panel wybiera wtedy Przewodniczącego i Biuro, akceptuje przygotowane raporty i definiuje zakres raportów, które będą dopiero opracowywane. Prowadzone w sześciu oficjalnych językach ONZ sesje plenarne IPCC gromadzą zazwyczaj setki uczestników - reprezentantów rządów państw i rozmaitych organizacji.

W ramach IPCC działają trzy grupy robocze i Grupa Zadaniowa ds. Krajowej Inwentaryzacji Gazów Cieplarnianych (Task Force on National Greenhouse Gas Inventories). Pierwsza Grupa Robocza zajmuje się naukowymi aspektami zmian klimatycznych. Druga Grupa Robocza ocenia podatność systemu społeczno-ekonomicznego i środowiska naturalnego na wpływ zmian klimatu, zajmuje się też negatywnymi i pozytywnymi konsekwencjami tych zmian oraz możliwościami przystosowawczymi społeczeństwa i środowiska. Trzecia Grupa Robocza zajmuje się ograniczaniem emisji gazów cieplarnianych i pozostałymi sposobami powstrzymywania zmian klimatu. Każdą grupą roboczą i Grupą Zadaniową kieruje dwóch przewodniczących – jeden z rozwiniętego, drugi z rozwijającego się kraju.

Publikacje

Raporty IPCC opracowują zespoły autorów, w skład których wchodzą eksperci z uniwersytetów, centrów badawczych, firm, stowarzyszeń ekologicznych i innych organizacji z ponad 100 krajów świata. W przygotowywaniu raportów uczestniczy zazwyczaj kilkuset autorów – na przykład jeden z Raportów Oceniających był współtworzony przez 455 autorów głównych i 838 autorów wspomagających. Kolejnych kilkuset ekspertów bierze udział w recenzowaniu raportów. Eksperci są wyznaczani przez rządy państw i organizacje międzynarodowe.

Raporty Oceniające składają się z kilku tomów i dostarczają wszechstronnych naukowych, technicznych i społeczno-ekonomicznych informacji na temat zmian klimatu, ich możliwych skutków i ewentualnych kroków, które należałoby przedsięwziąć w związku ze zmianami. Pierwszy Raport Oceniający został opublikowany w roku 1990, następnie ukazały się „Climate Change 1995” i „Climate Change 2001”. Kolejny raport jest przewidywany na rok 2007.

Raporty Specjalne przedstawiają ocenę szczegółowego problemu i są często przygotowywane na życzenie krajów-stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (UN FCCC). W 2005 roku ukazały się dwa raporty: „Chroniąc warstwę ozonową i globalny system klimatyczny” („Safeguarding the Ozone Laser and the Global Climate System: Issues Related to Hydrofluorocarbons and Perfluorocarbons”) oraz „Raport specjalny IPCC dotyczący wychwytu i magazynowania dwutlenku węgla” („Carbon Dioxide Capture and Storage”).

Raporty Metodologiczne zawierają wskazówki dotyczące krajowych inwentaryzacji gazów cieplarnianych, są więc często wykorzystywane przez kraje-strony UN FCCC, opracowujące własne dokumenty. Pierwsze wytyczne zostały przyjęte w roku 1994 i opublikowane rok później, ich poprawiona wersja ukazała się zaś w roku 1996. Najnowszy dokument - “2006 IPCC Guidelines for National Greenhouse Gas Inventories” – został opublikowany na początku roku 2006.

Dokumenty Techniczne zawierają analizę konkretnych problemów z perspektywy naukowej bądź technicznej. Ich podstawą są często raporty IPCC. Dotychczas ukazały się m. in. „Implikacje proponowanych ograniczeń emisji CO2” („Implications of Proposed CO2 Emissions Limitations”, 1997) oraz „Zmiany klimatu i bioróżnorodność” („Climate Change and Biodiversity”, 2002). Na rok 2007 przewidywana jest publikacja dokumentu dotyczącego zmian klimatu i wody („Technical Paper on Climate Change and Water”).

Stany Zjednoczone: za dużo ropy, za mało OZE

Brazylia planuje w ciągu najbliższych 5 lat zastąpić 80% benzyny etanolem, Szwecja zamierza w najbliższym piętnastoleciu zrezygnować z wykorzystywania ropy naftowej i węgla do produkcji energii, zaś Islandia chce do roku 2050 przestawić wszystkie samochody i statki na paliwo wodorowe, pozyskiwane z elektryczności wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii.

Tymczasem Stany Zjednoczone, które nie ratyfikowały Protokołu z Kioto (projekt jego przyjęcia został odrzucony przez Senat stosunkiem głosów 95:0) produkują ze źródeł odnawialnych tylko około 6% energii elektrycznej – mniej więcej tyle samo, co przed trzydziestu laty. W latach 1997-2002 udział OZE w produkcji energii elektrycznej w Ameryce nawet się zmniejszył (o 1%). Równocześnie Amerykanie są największymi światowymi konsumentami ropy naftowej: zużywają aż jedną czwartą globalnej produkcji ropy, choć stanowią zaledwie 4,5% ludności świata.

Image

„Ameryka nałogowo spożywa ropę, która często importowana jest z niestabilnych obszarów świata” – stwierdził prezydent George Bush w orędziu o stanie państwa, podkreślając konieczność uniezależnienia się od importu ropy z Bliskiego Wschodu. Celowi temu ma służyć między innymi podjęcie Zaawansowanej Inicjatywy Energetycznej (Advanced Energy Initiative), w ramach której o 22% wzrosną federalne nakłady na badania nad czystym spalaniem węgla, wykorzystaniem OZE, zwiększaniem efektywności silników samochodowych, hybrydowymi systemami napędu i ogniwami wodorowymi.

 

Źródła:

  • www.ipcc.ch
  • www.ipcc-nggip.iges.or.jp/public/gl/invs1.htm
  • ekologia-info.pl
  • Bushujący w kukurydzy, Polityka, 8/25.02.2006

Za pozycjonowanie tego serwisu odpowiada Sunrise System.

Copyright © 2007 - Biomasa | Realizacja: SoftTree.pl | Programowanie: Maszyna.pl