Google

Potencjał

Wypromieniowujące energię cieplną o temperaturze przeszło 6100 st. C. Słońce w ciągu zaledwie jednego dnia dostarcza więcej energii, niż przez 27 lat zużywa cała populacja ziemskiego globu. Ilość energii docierającej w ciągu roku do powierzchni Ziemi jest wielokrotnie większa niż cały zgromadzony na Ziemi potencjał energii odnawialnej i nieodnawialnej. Część promieniowania słonecznego ulega co prawda rozproszeniu w atmosferze lub też zostaje odbita. Część nie może dotrzeć do powierzchni Ziemi z powodu zbytniego zachmurzenia, niekorzystnego kąta padania promieni słonecznych, bądź zanieczyszczeń – ocenia się, że ostatecznie do powierzchni kuli ziemskiej dociera tylko 39-45% promieniowania pozaatmosferycznego.

Energia słoneczna to wytwarzana przez Słońce energia, której głównym źródłem są zachodzące w jądrze Słońca reakcje termojądrowe, polegające na przemianie jądra wodoru (H) w jądro helu (He).

Niemniej jednak zasoby, które ludzkość ma do dyspozycji nadal pozostają ogromne, problemem jest tylko ich techniczne wykorzystanie. Na przykład w Polsce można wykorzystać tylko tyle energii słonecznej, ile pozwoliłoby zaspokoić około 2% potrzeb energetycznych kraju. Tymczasem ilość docierającej do powierzchni Polski energii słonecznej wielokrotnie przekracza łączne krajowe zużycie energii.

Usłonecznienie to liczba godzin, w których tarcza słoneczna jest bezpośrednio widoczna.  

Energetyka słoneczna, czyli helioenergetyka zajmuje się:

  • pozyskiwaniem (za pomocą ogniw fotowoltaicznych lub kolektorów),
  • przetwarzaniem i
  • wykorzystywaniem energii promieniowania słonecznego.

Warunki helioenergetyczne w Polsce

Roczne promieniowanie całkowite Słońca wynosi w Polsce średnio 990 kWh/m2 +/- 10%, przy czym najwyższe osiągane wartości przekraczają 1199 kWh/m2/rok, najniższe zaś nie sięgają nawet 883 kWh/m2/rok. W 1994 roku na Kasprowym Wierchu zanotowano maksymalną sumę promieniowania całkowitego, zaś w roku 1980 w Suwałkach minimalną.  W Polsce najlepsze warunki do wykorzystania energii słonecznej występują: w części województwa lubelskiego, obejmującej większość dawnych województw chełmskiego i zamojskiego (ponad 1048 kWh/m2/rok, wschodni kraniec Lubelskiego charakteryzuje się też rekordowym w skali kraju średnim usłonecznieniem – 1650 godzin rocznie), na południowych krańcach województwa podlaskiego oraz na wyróżniającym się atmosferą o szczególnie dużej przezroczystości dla promieniowania Wybrzeżu Środkowym i Wybrzeżu Szczecińskim. Warunki helioenergetyczne panujące na Wybrzeżu Gdańskim nie są już aż tak dobre ze względu na wiejące tam często silne wiatry. W centralnej Polsce, na terenie około połowy kraju napromieniowanie słoneczne wynosi od 1022 do 1048 kWh/m2 rocznie, zaś południowa, wschodnia i północna część Polski otrzymują 1000 i mniej kWh/m2/rok. Napromieniowanie słoneczne przypadające na północne krańce Polski jest o około 9% mniejsze od napromieniowania docierającego do krańców południowych.

Zasoby helioenergetyczne wybranych regionów Polski

Region

Średnie roczne
napromieniowanie w kWh/m2
  

Średnie roczne
usłonecznienie w godzinach
  

nadmorski

1064

1624

Zamojszczyzna

1033

1572

Dolny Śląsk

1030

1529

Podhale

988

1467

Suwalszczyzna

975

1576

warszawski

967

1580

Źródło: Chochowski, Czekalski, Technologia wykorzystania energii słonecznej dla celów grzewczych, materiały konferencyjne 

Najgorsze warunki helioenergetyczne panują na silnie uprzemysłowionym Śląsku oraz na styku granic trzech państw: Polski, Czech i Niemiec. To ostatnie miejsce, ze względu na wysokie zanieczyszczenie atmosfery zwane do niedawna „Czarnym Trójkątem”, wyróżnia się też najmniejszym w skali kraju średnim rocznym usłonecznieniem: wynosi ono tylko 1300 godzin. Cechą charakterystyczną zasobów helioenergetycznych Polski jest ich wybitnie nierównomierne rozłożenie w ciągu roku: sezon letni gromadzi 23%, a półrocze letnie średnio 77% całorocznego promieniowania słonecznego.

Image

Mapa poglądowa - warunki słoneczne na obszarze Polski

 

Potencjał energii słonecznej na świecie

Roczne promieniowanie Słońca w W/m2

Rejon

Minimalne

Maksymalne

Bliski Wschód i Afryka Północna

290

470

Afryka Subsaharyjska

310

480

były ZSRR

180

430

Ameryka Północna

220

450

Azja Centralna i Chiny

260

450

Ameryka Łacińska i Karaiby

290

460

kraje OECD w rejonie Pacyfiku

280

460

Azja Południowa

270

450

inne kraje w rejonie Pacyfiku

320

480

Europa Zachodnia

210

420

Europa Środkowo-Wschodnia

230

430

Świat

260

453


Roczny potencjał energii Słońca w EJ
(potencjał - ilość energii słonecznej, przypadająca na 10% aktualnie nieużywanego terenu)

Rejon

Minimalne

Maksymalne

Bliski Wschód i Afryka Północna

4129

11 072

Afryka Subsaharyjska

3723

9539

były ZSRR

1995

8665

Ameryka Północna

1813

7418

Azja Centralna i Chiny

1157

4140

Ameryka Łacińska i Karaiby

1127

3389

kraje OECD w rejonie Pacyfiku

727

2265

Azja Południowa

389

1340

inne kraje w rejonie Pacyfiku

410

996

Europa Zachodnia

252

916

Europa Środkowo-Wschodnia

45

154

Świat

15 392

49 162

Źródło: http://home.iprimus.com.au/nielsens/solen.html

 

Czy wiesz, że...
krajem, posiadającym szczególnie dobre warunki do wykorzystania energii Słońca jest Tadżykistan, gdzie zdarza się przeciętnie od 280 do 330 słonecznych dni w roku? Roczne promieniowanie całkowite Słońca wynosi w Tadżykistanie 280 – 925 MJ/m2 dla terenów podgórskich i 360 – 1120 MJ/m2 dla obszarów wyżynnych. Potencjał helioenergetyczny tego kraju jest wystarczająco duży, by zaspokoić od 10 do 20% zapotrzebowania na energię.


 

Za pozycjonowanie tego serwisu odpowiada Sunrise System.

Copyright © 2007 - Biomasa | Realizacja: SoftTree.pl | Programowanie: Maszyna.pl